schone binck

De zwerfafvalzak

Verpakkingen van plastic en karton, servetten, flesjes, blikjes, rietjes, koffiebekers, bierglazen, aanstekers, peuken, snus, vapes, brood, pizzapunten, complete maaltijden, aluminiumfolie, tandenborstels, tandenstokers, wattenstaafjes, natte doekjes, luiers, tampons, condooms, medicijnen, bovenkleding, ondergoed, sokken, schoenen, rugzakken, tenten, dekbedden, paraplu’s, batterijen, oplaadkabels, elektrische apparaten, ballonnen, lachgascilinders, handschoenen, bouten en moeren, schroeven, kabelbinders, afzetlinten, handleidingen, haarnetjes, poetsdoeken, isolatiemateriaal, piepschuim en gestolen poststukken. De lijst is zeker niet compleet, maar je komt wat tegen op straat in de Binckhorst.

Dan kun je het laten liggen, maar een aanzienlijk deel van de opsomming ligt er dan weken later nog. Je kunt je er aan blijven ergeren, maar dat lost het ook niet op. Opruimen dan maar. Heerlijk ontspannen, je loopt en ziet wat, maakt hier en daar een praatje en niet onbelangrijk direct resultaat. Een schone Binck.

Maar dat is van niet al te lange duur. De illusie dat het schoon blijft is voorlopig nog een mooie wens. Na een aantal dagen ligt de rommel er weer en mag je opnieuw beginnen. Veel van het zwerfafval en de illegale grofvuil dumping komt ook nog eens van buiten de wijk.

tussen 18 juni 2025 en 25 april 2026
324 volle zwerfafvalzakken	405 kilogram vuil
130 kilometer gelopen	88 meldingen bij de gemeente

Er zijn een paar garagisten die het niet zo nauw nemen met hun afvalbeleid, er waait het één en ander van de bouwplaatsen de wijk in. Maar veel zwerfafval ontstaat omdat de fastfoodliefhebbers, die hun vette hap in de wagen verorberen, vervolgens de restanten uit het autoraam kieperen samen met de milkshakebekers, flesjes, blikjes en peuken.

Kortom er is genoeg te doen. Schone Binck doet dat en ruimt op waar nodig en samen met de straatvegers van de gemeente en bewoners van het COA houden wij de Binckhorst schoon. Schone Binck is wijkambassadeur Schone Wijk van Den Haag, heeft de kade van de Binckhorsthaven en de kinderspeelplaats aan de Zonweg geadopteerd en houdt deze schoon van zwerfafval.

Een schone leefomgeving inspireert, maakt gelukkig en voelt veiliger. Schone Binck heeft op 18 juni 2025 de eerste volle zak zwerfafval van straat geplukt. Dat zijn er inmiddels 324 en dat is goed voor ongeveer 405 kilogram afval. Ook zijn er 88 meldingen gedaan bij de gemeente over illegaal gestort grofvuil, overvolle containers, overlopende vuilnisbakken, lege lachgascilinders, kapot straatmeubilair en weesfietsen.

De sigarettenpeuk

Dat het veel rokers niet kan schelen en waarschijnlijk ook niet weten hoe schadelijk peuken zijn in de openbare ruimte, is wel duidelijk door de rommel die ze er van maken. Naast de peuken wordt ook de verpakking, als de laatste daar uitgehaald is, geregeld op straat geworpen.

De peuk is ook een lastig ding om van straat te prikken met de afvalgrijper. Bovendien zijn het er zo vreselijk veel dat het nagenoeg onbegonnen werk is. Alleen de peukenstofzuiger of ouderwets vegen brengt hier enig soelaas.

Niet meer zo origineel als vroeger met de tevreden rookster van Belinda, de stoere cowboys van Marlboro, de avontuurlijke en reislustige gelukkige stellen van Winston of de kameel van Camel op de verpakking en in de advertenties. Roken is van overal, op straat liggen vele verpakkingen waarop te lezen valt dat roken niet zo gezond is: Nederlands, Engels, Duits, Frans, Grieks, Turks, Arabisch, Pools, de Binckhorst is voor veel rokers een plek om te bezoeken.

De peuk is het meest gevonden stukje zwerfafval in Nederland, ook in de Binckhorst. Het lege pakje, de koffiebeker en de fastfoodverpakkingen staan ook hoog in de lijst van wat je zoal tegenkomt op straat. Maar waar de laatste verpakkingen vaak identiek zijn omdat ze van dezelfde hamburgerketen komen, kan de roker zich met zijn keuze van het merk sigaret nog wel onderscheiden.

Afvalbrengstation Binckhorst

De spanning loopt soms hoog op bij bezoekers aan het afvalstation op de Binckhorst. Sinds corona is Nederland massaal aan het opruimen en weggooien geslagen. Het bezoekersaantal bij de stortplekken is groter dan ooit en blijft zelfs toenemen. En dat heeft consequenties.

Want als je dan eindelijk, na soms wel een uur wachten, aan de beurt bent om je grofvuil te dumpen en dan te horen krijgt dat de slagboom niet meer open gaat omdat het simpelweg sluitingstijd is, kan dat tot teleurstelling leiden. Het bordje op de slagboom vertoont inmiddels heel wat deuken en butsen.

De mannen van het afvalstation, in hun goed zichtbare fel oranje pakken, blijven er nuchter onder. Alleen van agressie moeten ze niks hebben, dan wordt direct de politie ingeschakeld. In weer en wind, elk jaargetijde staan ze boven op de heuvel, op de plek waar wordt bepaald welk soort grofvuil in welke container mag worden gedumpt door bezoekers. Omlijst door de skyline van de stad. Alle ingebrachte materialen worden strikt gescheiden en mocht er wat in een verkeerde container terecht komen, dan vissen de mannen dat er met een schoffel weer uit.

Onder aanvoering van Aad en Raymond begeleiden Ruben, Najib en Mike hun klanten naar de juiste container. De mannen letten goed op. Omdat voor sommige materialen betaald moet worden, kan het verleidelijk zijn om die onder een paar oude takken of een dekentje te verstoppen. Maar daar trappen ze allang niet meer in.

‘Sommige mensen proberen van alles hoor.’ Ook klanten die het wachten in de auto zat zijn, ergens op een stoep parkeren en bukkend onder de slagboom door met zakken grofvuil de heuvel oplopen, worden teruggestuurd. Want dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Er is nog maar weinig wat de mannen echt verbaast. Variërend van een gedateerd interieur: ’De kringloop wil het niet meer hebben’, tot een tuinhuisje dat is ingestort. En van een aanhanger vol paardenmest tot een stapel matrassen op het dak van een gezinsauto: ‘De kinderen worden groter en willen nu liever een twijfelaar.’

Een gezin met vier kinderen dat ruim anderhalf uur in de auto zat te wachten om één inktvulling van een printer weg te gooien, gaf wel opgetrokken wenkbrauwen. ‘Dan kun je toch beter snooker op televisie gaan kijken’, zou je denken.

Wat bij hen droefenis teweeg brengt, zijn klanten die tegen de zomer kooien komen dumpen. Met soms de levende dieren er nog in: cavia’s, konijnen, slangen en soms zelfs een poes. De dierenambulance wordt dan ingeschakeld om de dieren een hopelijk beter onderkomen te geven.

Maar ze houden met veel humor de moed erin. Als er een busje de heuvel oprijdt met daarin een rode leren bank, zegt Aad tegen de klant: ‘Nee joh, ik had geen rode bank besteld maar een grijze.’ Het is nog geen dag saai geweest. En de mannen van de stort verwachten ook niet dat dat ooit zal gebeuren.